6-مدیریت روشنایی

  ضروریست نسبت به فعال بودن سیستم روشنایی اضطراری در بیمارستان، بخصوص در مسیرهای خروج اضطراری و طبقات اطمینان حاصل شود.

7-آمادگی تیم‌های واکنش در شرایط اضطراری

Ø   مرکز فرماندهی بحران در محلی امن با حداقل ریسک آسیب‌پذیری فیزیکی و دارای امکانات ارتباطی کافی ایجاد شود.

Ø   اعضای تیم مدیریت بحران و واکنش اضطراری بیمارستان در حالت آماده‌باش بماند و وظایف هر واحد با هر بازنگری پروتکل ها در شرایط جنگی مجدداً یادآوری و مرور شود.

Ø   جلسات دوره ای منظم برای بازنگری وضعیت، تخمین تعداد مصدومان احتمالی و ارزیابی منابع موجود برگزار شود.

8-آموزش و آگاهی بخشی در خصوص پناهگیری ایمن

       نسبت به شناسایی دقیق زیرزمین‌ها، بخش‌های بتنی ضخیم یا فضاهایی که کمترین میزان پنجره و سازه‌های سبک را دارند، به عنوان پناهگاه موقت برای بیماران و کارکنان استفاده گردد. همچنین راهنمای پناهگیری ارسالی در مکاتبات قبل بعنوان مرجع آموزشی در آموزش و آگاهی بخشی استفاده گردد.

9-کنترل و آماده‌سازی تجهیزات اطفاء حریقکپسول‌های آتش‌نشانی، سیستم های تر و خشک آتش‌نشانی و سیستم‌های اعلام و اطفاء حریق بازرسی و بازبینی مجدد شده و از دسترس بودن و صحت عملکرد آن‌ها اطمینان حاصل شود.

10-بررسی ذخایر اضطراری

Ø     بررسی عملکرد کامل و تست روتین ژنراتورهای برق اضطراری و تأمین سوخت کافی برای حداقل ۷۲ ساعت عملیات مداوم.

Ø     کنترل سطح ذخایر آب اضطراری و پمپ‌های مورد نیاز برای حفظ فشار آب در شبکه داخلی، به ویژه در بخش‌های حیاتی.

Ø     پایش مستمر سیستم‌های گاز طبی، تجهیزات حیاتی تنفسی و آماده‌سازی کپسول‌های اکسیژن قابل حمل به عنوان جایگزین.

Ø     پیش‌بینی تأمین غذای کارکنان و بیماران در شرایط بحران و آمادگی برای هرگونه سناریو احتمالی.

11- مدیریت ایمن تردد و ازدحام 

Ø  ایجاد مسیرهای مجزا و علامت‌گذاری شده برای بیماران عادی سرپایی و مصدومان حوادث.

Ø     افزایش تعداد پرسنل حراست در ورودی‌های اصلی، بخش‌های حساس (داروخانه، اتاق عمل، ژنراتور) و نقاط محیطی بیمارستان.

Ø     اعمال محدودیت‌های شدید بر ورود افراد غیرمجاز و خودروهای شخصی به محوطه بیمارستان.

Ø     تعیین مسیرهای اختصاصی و امن برای ورود و خروج آمبولانس‌ها و خدمات اضطراری که با تردد عادی تداخل نداشته باشد.

Ø     کنترل دقیق تجمع افراد در لابی‌ها، محوطه بیرونی و پارکینگ‌ها به منظور حفظ فضای باز برای عملیات امدادی.

12-آموزش و حفاظت از کارکنان

Ø     آموزش کارکنان درباره اقدامات ایمنی در زمان حمله یا انفجار.

Ø     تعیین محل‌های امن برای پناه کارکنان در هر بخش.

Ø     تمامی کارکنان بدانند در زمان خطر باید به کدام نقطه امن در مجاورت واحد کاری خود مراجعه کنند.

Ø     محدود کردن حضور کارکنان غیرضروری در بیمارستان.

Ø     پیش‌بینی محل استراحت ایمن برای کارکنان.

Ø     شرایط جنگی می‌تواند فشار روانی زیادی ایجاد کند. لازم است تیم‌های روانشناسی و حمایت روانی برای کارکنان و بیماران فعال شوند تا از فرسودگی و اضطراب شدید جلوگیری گردد.

Ø     ارائه تجهیزات حفاظت فردی (PPE) در صورت وجود تهدیدهای شیمیایی یا بیولوژیک و هسته ای.

13-ارتباطات و اطلاع‌رسانی

Ø     تعیین یک نفر به عنوان سخنگوی واحد بیمارستان برای ارائه اطلاعات به رسانه‌ها و خانواده‌ها و کارکنان از طریق لینک خبری رسمی آن مرکز به منظور جلوگیری از شایعات.

Ø     برقراری سیستم‌های ارتباطی پشتیبان و ایجاد سیستم ارتباطی جایگزین شامل بی‌سیم، تلفن اضطراری و شبکه داخلی.

Ø     پخش مداوم دستورالعمل‌های ایمنی از طریق سیستم‌های صوتی و تصویری داخلی بیمارستان، تا کارکنان در صورت بروز حادثه، رفتار صحیح و ایمن داشته باشند.